Center for Artefact Research VZW wil de studie van archeologische artefacten promoten als middel tot de studie van menselijk gedrag in het  verleden. Aan de hand van drie pijlers proberen we dit doel te verwezenlijken door:

  • het uitvoeren en/of mogelijk maken van archeologische materiaalstudies (determinatie, inventarisatie, analyses, syntheses, doctoraten, masterpapers, etc. )
  • dit vakgebied waar nodig een impuls te geven en het belang en de resultaten van dergelijk onderzoek onder de aandacht brengen, zowel in binnen- als buitenland
  • de kennisopbouw en -verspreiding van dit vakgebied te promoten door o.a. het houden van lezingen, het organiseren van congressen, studiedagen, tentoonstellingen, workshops, stages en opleidingen, het verzorgen en verspreiden van publicaties, het betrekken en begeleiden van studenten en andere geïnteresseerden, het opbouwen van een raadpleegbare referentiecollectie en bibliotheek, etc...


Het laatste nieuws over CAR :

Artefact van de maand: voorraadpot of Baare

De archeologen van Grontmij NL vonden in Echt fragmenten van grote, steengoed voorraadpotten. Het gaat om een veel gebruikt type pot dat geproduceerd werd vanaf de 17de tot de vroege 20ste eeuw.
 
Deze voorraadpotten die in het lokale dialect ook wel Baaren worden genoemd, hadden een functie als pekelvat of karnton. Wanneer men ze gebruikte als pekelvat, bv. voor het inmaken van kool of snijbonen, werden de potten eerst met heet, zout water gespoeld om ze te ontsmetten. Daarna werden ze gevuld en afgedekt met een doek en een houten deksel. Hier bovenop werd een zware steen geplaatst. Tenslotte werd dit alles met een touw aan de oren vastgebonden om druk op de groenten uit te oefenen zodat ze ondergedompeld bleven. Luchtdicht afsluiten is immers essentieel voor een geslaagd fermentatieproces.
 
Voor het karnen werden vaak Langerwehe-potten gekozen met een iets meer cilindrische vorm. Net als de inmaakpotten waren ze voorzien van een houten deksel, waardoor de karnstok kon worden gestoken.
 
Op het einde van de 19de en 20ste eeuw verdwijnen deze potten wanneer de glazen weckpotten en –flessen hun opmars maken. Vandaag de dag zie je ze hier en daar nog in gebruik als paraplubak.
 
Dana Piessens, specialist (post)middeleeuws aardewerk
 
Over deze en andere vondsten uit de opgraving Echt Centrumplan verschijnt eind oktober het boek ‘Echter aardewerk. Een diachroon aardewerkbeeld van de opgraving Echt-Centrumplan.’. Een aantal objecten zijn op 21 en 22 oktober ook te bewonderen op de gratis tentoonstelling ‘Aan tafel in de Middeleeuwen’
 

 

Save the date: Medieval Pottery Research Group Conference 2018

Artefact van de maand: wervel van een bruinvis

In de Begijnenstraat te Mechelen werd een wervel aangetroffen van een bruinvis die erop wijst dat deze zeezoogdieren in het verleden tot diep in het Vlaamse binnenland getransporteerd werden. De vondst in kwestie kon ruim gedateerd worden tussen de 12de en de 18de eeuw en dient wellicht geïnterpreteerd te worden als consumptieafval. Een hakspoor op het fragment toonde aan dat het karkas van dit dier ter hoogte van de staart werd doorgehakt, waarschijnlijk om het in meer hanteerbare stukken te  op te delen.

De bruinvis is de kleinste walvisachtige die in de Noordzee voorkomt en werd waarschijnlijk reeds in de middeleeuwen bejaagd in onze kustwateren. Zo zouden het vooral de vissers uit Wenduine geweest zijn die in de jacht op deze soort gespecialiseerd waren[1].Wellicht werd het vlees dan naar het binnenland getransporteerd om tegen hoge prijs verkocht te worden aan diegenen die het zich konden veroorloven of er recht op hadden. Waarschijnlijk dient dit soort vondsten dan ook vooral geassocieerd te worden met nederzettingen met een zekere sociale status en ecclesiastische sites[2]. Resten van walvisachtigen, werden overigens ook aangetroffen in het Gentse Gravensteen[3] en de abdij van Ename[4].

Ben Gruwier- specialist archeozoӧlogie

 


[1]De Smet, W.M.A. 1979, Geschiedenis en huidige toestand van het onderzoek over cetaceeen in Belgie, Lutra 21, pp. 25-36

[2]Gardiner, M. 1997, The exploitation of sea mammals in Medieval England: bones and their social context, Archaeological Journal 154, 1, pp. 173-195.; Sabin, R., Bendrey, & Riddler, I. 1999, twelfth-century porpoise remains from Dover and Canterbury, Archaeological Journal 156, 1, pp. 1-10.

[3]Van Der Plaetsen, P. 1987, Walvissen...in het Gravensteen, Stadsarcheologie. Bodem en monument in Gent 11, pp. 24-25.

[4]Callebout, D. 1996, Ename: zorg om een Middeleeuws erfgoed, In: De Boe, G. (ed), Archeologie in Vlaanderen III, pp. 26-32.

 

 

Twitter

Nieuwsbrief

Wenst u zich in te schrijven voor onze nieuwsbrief ?
Dit kan door hieronder uw naam en e-mailadres in te voeren.