Center for Artefact Research VZW wil de studie van archeologische artefacten promoten als middel tot de studie van menselijk gedrag in het  verleden. Aan de hand van drie pijlers proberen we dit doel te verwezenlijken door:

  • het uitvoeren en/of mogelijk maken van archeologische materiaalstudies (determinatie, inventarisatie, analyses, syntheses, doctoraten, masterpapers, etc. )
  • dit vakgebied waar nodig een impuls te geven en het belang en de resultaten van dergelijk onderzoek onder de aandacht brengen, zowel in binnen- als buitenland
  • de kennisopbouw en -verspreiding van dit vakgebied te promoten door o.a. het houden van lezingen, het organiseren van congressen, studiedagen, tentoonstellingen, workshops, stages en opleidingen, het verzorgen en verspreiden van publicaties, het betrekken en begeleiden van studenten en andere geïnteresseerden, het opbouwen van een raadpleegbare referentiecollectie en bibliotheek, etc...


Het laatste nieuws over CAR :

Artefact van de maand: kosjer loodje mosterdpot

Met de opkomst van de metaaldetector worden steeds meer (kleine) metaaltjes gevonden. Tot deze metaaltjes behoren ook diverse keurloden. Bij onderzoek van een particuliere collectie keurloden die waren opgepiept rondom de Zuid-Hollandse plaats Nieuwkoop viel een lood met Hebreeuwse tekst op. Niet enkel en alleen de tekst כשר (Kosjer) staat op dit lood maar ook de Hebreeuwse letters קקק. Op de keerzijde van dit lood staat vrij vertaald de tekst dat dit keurlood borg staat voor een Kosjer product gemaakt onder Rabbinaal toezicht van Tobi Tal. Tobi Tal is vanaf 1874 Rabbijn van de Nederlands-Israëlitische Hoofdynagoge in Amsterdam. Vanaf het jaar 1881 is hij Opperrabijn in Gelderland en vanaf het jaar 1895 Opperrabijn in Den Haag.

Onderzoek in historische kranten gaf de mogelijke aanwijzing voor het gebruik van dit lood. Het blijkt namelijk dat mosterd (van de firma Spoor in Culemborg) in ‘flacons met ingeslepen glazen stoppen’ werd verpakt. ‘Als waarborg voor de Kasjroet is elke flacon door middel van een snoer zonder knopen gesloten en aan de uiteinde van een loodje voorzien’. Het lijkt aannemelijk dat dit loodje aan zo’n mosterdflacon bevestigd is geweest. Weer eens wat anders dan de gebruikelijke Kosjer vleesloodjes die veelvuldig in Amsterdam worden gevonden.

Jan van Oostveen,
Specialistisch Archeologisch Onderzoek

Voor meer info: https://www.academia.edu/30660082/Nieuwkoop_loden_metaaldetector_vondsten

 

Lancering MEDEA

Op 11 februari 2017 gaat MEDEA van start, het online platform voor de ontsluiting van archeologische metaaldetectievondsten in Vlaanderen. Om die lancering kracht bij te zetten, wordt die dag een evenement georganiseerd voor detectoristen aan de Vrije Universiteit Brussel.

Het programma bestaat uit twee delen. ’s Ochtends word je aan de hand van twee workshops ingeleid in het gebruik van MEDEA. ’s Namiddags is een reeks activiteiten en lezingen rond metaaldetectie en metaalvondsten gepland. Let wel: voor verschillende activiteiten is het aantal plaatsen beperkt, dus snel inschrijven is de boodschap.

Het programma en inschrijvingen op https://www.eventbrite.com/e/lancering-medea-tickets-31351835183

 

Artefact van de maand: sluitgewicht van het Zeebrugge-wrak

We starten het nieuwe jaar met opnieuw een vondst van het Zeebrugge-wrak, het vroeg 16e-eeuws handelsschip dat in de jaren ’90 ontdekt werd nabij de haven van Zeebrugge.  Op deze onderwater site werden een twintigtal setjes sluitgewichten gevonden. Een sluitgewicht bestaat uit een reeks van in elkaar passende gewichtjes. Het allerkleinste onderdeel wordt de pil genoemd, en weegt evenveel als het tweede kleinste onderdeel. Nadien weegt elk volgend groter deel dubbel zoveel als het voorgaande deel. Dit betekent dan ook dat het gewicht van elk onderdeel evenveel is als het totale gewicht van de onderdelen die het bevat.

 

Een merkteken op het afgebeelde setje liet toe deze vondst toe te schrijven aan de Duitse gewichtenmaker Hans Gscheid, die meester werd in Neurenberg in 1507. Dit betekent dat deze vondst niet ouder kan zijn dan het jaar 1507, en bijgevolg kunnen we dan ook vaststellen dat het schip niet voor 1507 gezonken kan zijn. Het gebruik van een heel gelijkaardig sluitgewicht werd afgebeeld door Quinten Metsys op het schilderij ‘de geldwisselaar en zijn vrouw’ dat hij in dezelfde periode (1514) te Antwerpen maakte.

 

Rik Lettany, specialist scheepshout en archeologisch constructiehout

Twitter

Nieuwsbrief

Wenst u zich in te schrijven voor onze nieuwsbrief ?
Dit kan door hieronder uw naam en e-mailadres in te voeren.